Second Box เรื่องเล่าสยองขวัญจากเพื่อน

มันจะมีสักครั้งหนึ่งที่ใครสักคนต้องเคยมีประสบการณ์คุย เม้า เล่าเรื่องสยองขวัญกับเพื่อนในกลุ่ม เพราะบรรยากาศเป็นใจให้คุย หรือเพราะพึ่งประสบพบเจอเรื่องประหลาดมา ครั้งนี้ก็เช่นกันเพราะหัวข้องานในวิชาเรียนทำให้ฉันได้จับคู่กับเพื่อนคนหนึ่งของฉันและพูดคุยกันในเรื่อง ประสบการณ์สยองขวัญ ของเพื่อนคนนี้ เป็นที่น่าสนใจอย่างมากที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันเพื่อนพบเจอกับเรื่องราวสยองขวัญมามากมายเหลือเกินแต่ถึงอย่างนั้นเพื่อนคนนี้ก็มีความคิด ทัศนคติและความเชื่อเกี่ยวกับไสยศาสตร์มูเตลูในระดับที่ไม่งมงายเลย

ชื่ออะไรเอ่ย

เป็นคำถามแรกที่ฉันถามเพื่อคนนี้ ถึงฉันจะรู้จักเธออยู่แล้วแต่ก็มีเพียงฉันที่รู้จัก ในบรรดาคนที่เปิดกล่องเก็บของนี้มาอ่านคงมีน้อยคนที่จะรู้จักเธอ

เพื่อนคนนี้บอกให้ฉันเขียนชื่อของเธอลงไปว่า ผักกาด

เป็นคนเชื่อเรื่องไสยศาสตร์มูเตลูไหมเอ่ย

คำถามยอดฮิตที่มีเกือบทุกครั้งเวลาเพื่อนคุยกันเรื่องนี้ ฉันถามผักกาดช้าๆ เป็นคำถามที่สองแต่ก็ถือเป็นคำถามแรกเพื่อเปิดเรื่องร่าวของบทสนทนานี้

ผักกาดเล่าตอบมาว่าตนเองเชื่อเรื่องไสยศาสตร์มากๆ เพราะเรื่องพวกนี้พบเห็นได้ในความเชื่อของไทย ไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบันความเชื่อเรื่องไสยศาสตร์มูเตลูเหล่านี้มันซึบเข้าไปในวิถีชีวิตโดยไม่รู้ตัวมันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเป็นสิ่งไกลตัวแต่แท้จริงแล้วความเชื่อพวกนี้มันอยู่ใกล้ชิดเรามากกว่าที่คิดอาจจะเพราะฉันทำท่าเหมือนไม่เข้าใจผักกาดเลยอธิบายเพิ่มเติมให้เพิ่ม เพื่อนคนนี้เล่าต่อว่าก็คิดดูนะว่าเดี๋ยวนี้คนเราถึงจะบอกว่าไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์มูเตลู บอกว่ามันไม่มีจริงอย่างนั้นอย่างนี้แต่สุดท้ายคนเหล่านั้นก็มานั้งดูสีเสื้อเสริมดวงอยู่ดี เรื่องศาลพระภูมิก็ด้วย ศาลพระภูมิก็เป็นความเชื่อเรื่องไสยศาสตร์นะเรื่องผีเรื่องวิญญาณเจ้าของที่เนี่ย โดยเฉพาะเรื่องโชคลาง อย่างที่บอกเดี๋ยวนี้เรายังต้องดูสีเสริมดวงในการทำสไลด์พรีเซนงานเลย

แล้วเพราะอะไรหละเชื่อ

หลังจากจบคำตอบที่ของเพื่อนฉันก็ถามต่อเลย ทำไมส่วนตัวถึงเชื่อเรื่องนี้หละ เพื่อนคนนี้เงียบไปสักพักหนึ่งก็ตอบคำถามกลับมายาวเหยียด

ผักกาดตอบกลับมาว่า ที่ตนเองเชื่อเพราะตัวเขาเองเป็นคนกลัวผีมากๆ เหตุผลหลักๆ เลยเพราะเพื่อนคนนี้เคยเจอเรื่องราวสยองขวัญมากับตัวเองแล้วหลายครั้ง และเหตุการณ์ที่ไม่เคยลืมเลยคือเหตุการณ์ในวัยเด็กที่ทำให้เพื่อนคนนี้ได้เจออากงตัวเองที่เสียไปแล้ว วันที่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นเป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่งหลังจากอากงของเธอเสียไปแล้ว วันนั้นเธออยู่ที่ชั้นหนึ่งของบ้าน นั่งเล่นอยู่คนเดียว ตอนนั้นสายตาของเธอเหลือบไปทางเก้าอี้โยกตัวโปรดของอากง ตอนนั้นนอกจากผักกาดจะเห็นเก้าอี้โยกตัวนั้นโยกไปเองอย่างผิดปกติแล้วเด็กหญิงในตอนนั้นยังเห็นรูปร่างโปร่งใสของอากงที่เสียไปแล้วของเธอนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกนั้นด้วย นี่เป็นเหตุการณ์ที่ลืมไม่ลงของผักกาดและยังทำให้เธอเชื่อเรื่องสยองขวัญ ไสยศาสตร์และมูเตลูเป็นอย่างมาก

เคยเจอเหตุการณ์สยองขวัญอะไรมาบ้างหรือป่าว

หลังจากจบคำตอบคำถามเล็กๆ ก็เกิดขึ้นในใจฉันทันที ถ้าเพื่อนคนนี้เคยพบเหตุการณ์สยองขวัญกับตัวแบบนี้แล้ว เพื่อนจะเคยเจอเรื่องสยองขวัญอื่นอีกไหม เรื่องที่จำไม่เคยลืมเลย หลังจากที่ผักกาดได้ยินคำถามนี้เจ้าตัวก็หัวเราะออกมา

ผักกาดบอกว่าตัวเองเป็นคนไม่มีเซ้นนะเห็นบ้างไม่เห็นบ้างแต่จะเห็นหรือเจอเรื่องพวกนี้เยอะหรือบ่อยขึ้นในช่วงเบญจเพส ช่วงนั้นนอกจากจะเจอเรื่องสยองขวัญไสยศาสตร์มากขึ้นแล้วเพื่อนคนนี้ยังเจอเรื่องราวอุบัติเหตุหนักขึ้นอีกด้วย อย่างในช่วงที่ผักกาดเรียนอยู่ชั้นอนุบาลสาม เพื่อนของผักกาดชวนเธอไปล่าผีที่ตึกเรียนตึกหนึ่ง ตึกเรียนนั้นเป็นตึกไม้เก่าอายุกว่า 100 ปี เมื่อไปถึงที่หมายกลุ่มเพื่อนของผักกาดก็พากันเข้าไปหาผีหาวิญญาณกันในห้องเรียนโดยที่ผักกาดอยู่รอข้างนอกคอยมองอยู่ห่างๆ ระหว่างนั้นเจ้าตัวรู้สึกถึงแรงสกิดจากด้านหลังจึงหันกลับไปดูด้วยความสงใส สิ่งที่เด็กหญิงเจอคือร่างขาวๆของใครสักคนค่อยๆ เดินผ่านไปและเดินหายเข้าไปตรงบรรไดทางขึ้นอาคาร นั้นคือประสบการณ์ที่ผักกาดลืมไม่ลงเลยทีเดียว นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์สยองขวัญอีกมากมายที่เพื่อนคนนี้เจอพบเจอมากับตัวและกลายเป็นความทรงจำที่ลืมไม่ลงจนถึงทุกวันนี้

ตอนเจอเหตุการณ์สยองขวัญตอนนั้นคิดว่าสุดท้ายจะเป็นอย่างไร

เหตุการณ์การวิญญาณเดินผ่านหลังในตอนนั้นที่ติดตาเพื่อนขนาดนั้นด้วยความสงสัยฉันจึงถามต่อเลยว่า ตอนนั้นที่เจอเพื่อรู้สึกอย่างไร

ผักกาดบอกว่าตอนนั้นตัวเองอึ้งมาก ตกใจที่เจออะไรแบบนั้นเพราะส่วนหนึ่งไม่คิดว่าตัวเองจะเจอกับตัวจะจะชัดเจนขนาดนั้น ตอนนั้นผักกาดร้องไห้บอกเพื่อนแต่ก็ไม่มีใครเห็นและไม่มีใครเชื่อ ตอนนั้นผักกาดกลัวมากจนไม่อยากขึ้นห้องเรียนเลยกอดเสาไม่ไปไหนนั่งอยู่ตรงนั้นจนครูต้องลากไปเรียน

เคยฟังเรื่องราวสยองขวัญไสยศาสตร์อะไรมาบ้าง

ประสบการณ์ที่เจอเรื่องราวลึกลับสยองขวัญที่หาคำตอบไปม่ได้ของเพื่อนคนนี้มีมากเหลือเกิน แล้วถ้าเคยเจอเรื่องแบบนี้มาเยอะแล้วเวลาฟัง อ่าน หรือดูสื่อต่างๆ ที่เกี่ยวกับเรื่องสยองขวัญจะทำให้เธอกลัวได้ไหมนะ

คำตอบต่างจากที่คิด ผักกาดบอกว่าเธอยังกลัวและชอบฟังเรื่องสยองขวัญพวกนี้มาก โดยเฉพาะรายการคืนพุธมุดห่มซึ่งเป็นรายการที่นำเอาเรื่องราวสยองขวัญในต่างแดนมาเล่า ผักกาดบอกว่าเธอชอบฟังเรื่องสยองขวัญของผีต่างประเทศโดยเฉพาะประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ผักกาดยังชอบดูหนังสยองขวัญมากโดยเฉพาะภาพยนตร์จาก The Conjuring

ใน The Conjuring ชอบเรื่องไหนมากที่สุด

ถ้าชอบ the conjuring แล้วชอบภาคไหนละ นี่เป็นคำถามที่ถามขึ้นหลังจากที่รู้ว่าผักกาดชอบหนังสยองขวัญแบบนี้ เพื่อนคนนี้เงียบเพื่อคิดไปพักใหญ่

เธอเล่าว่าตนเองไม่ได้ดู the conjuring ครบทุกภาคแต่รวมๆแล้วดูเกือบทุกภาค ภาคที่เธอไม่ได้ดูมีแค่ the conjur 3 และภาคล่าสุดที่พึ่งมา ภาคที่เธอชอบที่สุดคือ the conjuring 1 เพื่อนเล่าว่าภาคนี้ให้ความรู้สึกว่าเรื่องสยองขวัญพวกนี้อยู่ใกล้ตัวมากกว่าที่คิดเรื่องราวที่เล่าถึงคนในครอบครัวที่ถูกปีศาจปองร้าย ฉากที่ผักกาดประทับใจและติดตามากที่สุดในเรื่องคือตอนที่คนเป็นแม่ถูกผีเข้าและต้องทำการไล่ผีกโดยแม่ถูกมัดติดกับเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่งแลเอาผ้ามาคลุมไว้ฉากนั้นเพื่อนเล่าว่าตอนที่แม่ดิ้นอยู่ในผ้านั้นเหมือนกับผ้าห่อศพที่ดิ้นไปดิ้นมา

(ตัวอย่างฉากใน the conjuring ที่ผักกาดชอบ)

สุดท้ายคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องความเชื่อทางไสยศาสตร์และมูเตลู

มาถึงคำถามสุดท้ายที่จะปิดท้ายการสนทนาในครั้งนี้ เพื่อนผักกาดคิดอย่างไรกับความเชื่อเรื่องไสยศาสตร์มูเตลูเหล่านี้

ผักกาดตอบคำถามสุดท้ายสั้นๆ มันมีทั้งความเชื่อที่มีความเป็นไปได้และมีความเชื่อที่มันงมงายสุดกู่ความเชื่อพวกนี้เป็นเรื่องส่วนบุคคลใครจะเชื่อหรือไม่ก็ได้ คนที่เชื่อก็อาจมองว่าสิ่งเหล่านี้เป็นที่พึ่งทางใจเป็นแนวทางการใช้ชีวิต ของแบบนี้มันก็เหมือนดูดวงคำทำนายที่มีทั้งเรื่องจริงและเรื่องหลอก เรื่องที่เชื่อได้และเชื่อไม่ได้ ของแบบนี้เราต้องเลือกว่าส่วนไหนควรเชื่อหรือส่วนไหนไม่ควรเชื่อ มันเป็นเรื่องของความสบายใจ

บทสบทสนทนาเรื่องสยองสยองขวัญของฉันกับเพื่อนคนนี้จบลงแล้ว กล่องเก็บของกล่องเล็กๆ กล่องนี้เต็มไปด้วยประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นและความคิดเห็นที่น่าสนใจ ฉันหวังว่าทุกคนที่เปิดกล่องใบนี้เข้ามมาจะเพลิดเพลินกับสิ่งที่อยู่ข้างในนี้ ไว้พบกันใหม่อีกครั้ง